شرایط استفاده، قوانین و قرارداد عمومی از خدمات معاملات امانی و پرداخت امن امانیار
مقدمه
این سند، «قرارداد عمومی و شرایط استفاده از خدمات معاملات امانی و پرداخت امن امانیار» است و چارچوب حقوقی، مالی، عملیاتی، نظارتی و اجرایی کلیه معاملاتی را تعیین میکند که تمام یا بخشی از وجه آنها از طریق سازوکار حساب امانی، پرداخت امن، پلتفرمهای پذیرنده، بازارگاهها، کارگزاران یا سایر کسبوکارهای همکار انجام میشود.
این قرارداد برای استفاده مکرر، عمومی و فراگیر از خدمات امانی تنظیم شده و در زمان ثبتنام، احراز هویت، فعالسازی سرویس معامله امن، ایجاد معامله، پذیرش معامله، پرداخت وجه، امضای قرارداد اختصاصی یا استفاده عملی از خدمات امانیار، توسط کاربران و اشخاص مرتبط پذیرفته میشود.
این قرارداد، سند ثابت و عمومی حاکم بر معاملات امانی است. اطلاعات متغیر هر معامله، از جمله مشخصات خریدار، فروشنده، موضوع معامله، مبلغ، مبلغ امانی، مبلغ باقیمانده، شیوه پرداخت، شرایط ارسال و تحویل، دوره بررسی و کارگزار همان معامله، در «قرارداد اختصاصی معامله» درج و جداگانه توسط طرفین معامله امضا یا تأیید میشود.
ماده ۱. تعاریف
۱-۱. امانیار: پلتفرم یا ارائهدهنده زیرساخت فنی، نرمافزاری، عملیاتی، ارتباطی، دادهای و حسب مورد بانکی خدمات معاملات امانی و پرداخت امن که امکان ثبت معامله، اتصال به پلتفرم پذیرنده، اتصال به بانک عامل، ایجاد یا استفاده از حساب امانی، ثبت تراکنش، رهگیری وضعیت، ثبت دادهپیام، آزادسازی، استرداد، انسداد، گزارشگیری و مدیریت فرایند امانی را فراهم میکند.
۱-۲. پلتفرم پذیرنده: هر بازارگاه، وبسایت، اپلیکیشن، سامانه، کسبوکار، شرکت، کارگزار یا شخص حقوقی که خدمات امانی امانیار را برای معاملات کاربران، مشتریان یا طرفهای تجاری خود به کار میگیرد.
۱-۳. کارگزار، ناظر یا امین معامله: شخص حقوقی یا پلتفرمی که در قرارداد اختصاصی معامله به عنوان مسئول تجاری، ناظر فرایند، هماهنگکننده معامله، امین قراردادی، میانجی اولیه، عامل بررسی مستندات یا صادرکننده دستور مقتضی نسبت به وجه امانی معرفی میشود. کارگزار میتواند باسکول، هر پلتفرم پذیرنده، کسبوکار همکار یا شخص حقوقی مجاز دیگر باشد.
۱-۴. بانک عامل: بانک یا مؤسسه اعتباری مجاز که حساب امانی یا خدمت بانکی مرتبط با حساب امانی نزد آن افتتاح یا ارائه میشود.
۱-۵. کاربر: هر شخص حقیقی یا حقوقی که ثبتنام کرده، احراز هویت شده، قرارداد عمومی را پذیرفته، معامله ایجاد کرده، معامله را پذیرفته، وجه پرداخت کرده یا به هر نحو از خدمات امانی استفاده میکند.
۱-۶. طرفین معامله: اشخاصی که در هر قرارداد اختصاصی، حسب مورد در جایگاه خریدار، فروشنده، عرضهکننده، متقاضی، مالک، منتقلکننده، منتقلالیه، سفارشدهنده، پذیرنده سفارش، ارائهدهنده خدمت یا دریافتکننده خدمت قرار میگیرند.
۱-۷. خریدار: شخصی که در قرارداد اختصاصی، متقاضی خرید، دریافت کالا، دریافت خدمت، دریافت دارایی، انتقال مالکیت یا انجام تعهد طرف مقابل است و حسب قرارداد، تمام یا بخشی از مبلغ معامله را پرداخت میکند.
۱-۸. فروشنده: شخصی که در قرارداد اختصاصی، متعهد به فروش، تحویل کالا، انتقال دارایی، ارائه خدمت، ارائه سند یا ایفای تعهد قراردادی به نفع خریدار است.
۱-۹. معامله امانی: هر معاملهای که تمام یا بخشی از مبلغ آن ابتدا به حساب امانی یا مسیر پرداخت امن واریز شده و پرداخت نهایی آن به ذینفع، مشروط به تحقق شروط مقرر در قرارداد پایه است.
۱-۱۰. قرارداد اختصاصی معامله: سند کوتاه و اختصاصی هر معامله که اطلاعات متغیر همان معامله را تعیین میکند؛ از جمله مشخصات طرفین، موضوع معامله، مبلغ نهایی، مبلغ امانی، مبلغ باقیمانده، شیوه پرداخت، شرایط ارسال و تحویل، هزینه حمل، دوره بررسی، کارگزار معامله، کارمزدها و امضای الکترونیکی طرفین.
۱-۱۱. قرارداد پایه: مجموعه این قرارداد عمومی، قرارداد اختصاصی معامله، اطلاعات ثبتشده در سامانه، پیوستها، دادهپیامها، شرایط استفاده پلتفرم پذیرنده، شروط امانی، سوابق پرداخت، سوابق تحویل، پیامها، اسناد و کلیه مستندات الکترونیکی معتبر مربوط به همان معامله.
۱-۱۲. حساب امانی: حساب یا خدمت بانکی که وجه معامله مطابق قرارداد پایه در آن نگهداری میشود و برداشت، آزادسازی، استرداد یا انسداد وجه از آن صرفاً طبق قرارداد پایه، مقررات حاکم، دستور مجاز کارگزار/امین، توافق معتبر طرفین یا دستور/حکم مرجع صالح انجام میشود.
۱-۱۳. وجه امانی: مبلغی که خریدار یا پرداختکننده بابت تمام یا بخشی از مبلغ معامله به حساب امانی یا مسیر پرداخت امن معرفیشده واریز میکند.
۱-۱۴. مبلغ نهایی معامله: کل مبلغ توافقشده برای معامله که در قرارداد اختصاصی معامله ثبت میشود و ممکن است شامل ثمن کالا، خدمت، دارایی، هزینه بستهبندی، حمل، بیمه، مالیات، عوارض، کارمزدها یا سایر هزینههای توافقشده باشد.
۱-۱۵. مبلغ باقیمانده: تفاوت میان مبلغ نهایی معامله و مبلغ واریزی به حساب امانی، در صورتی که مبلغ امانی شامل کل مبلغ معامله نباشد.
۱-۱۶. ذینفع وجه امانی: شخص یا اشخاصی که پس از تحقق شرایط قرارداد پایه، مستحق دریافت تمام یا بخشی از وجه امانی میشوند.
۱-۱۷. دوره بررسی: مهلتی که در قرارداد اختصاصی معامله برای بررسی کالا، خدمت، دارایی، اسناد، کیفیت، کمیت، اصالت، مالکیت، گارانتی، بستهبندی، تحویل، انطباق یا سایر اوصاف معامله تعیین میشود.
۱-۱۸. تأیید قبولی: اعلام صریح طرف دریافتکننده در سامانه مبنی بر دریافت و قبول موضوع معامله یا انقضای دوره بررسی بدون ثبت اعتراض مستند.
۱-۱۹. اختلاف: هرگونه اعتراض، ادعا، مغایرت، عدم انجام تعهد، تأخیر، نقص، عیب، عدم پرداخت، عدم تحویل، کسری، عدم انطباق، اختلاف در اسناد، اختلاف در مبلغ، اختلاف در مالکیت، اختلاف در اصالت، اختلاف در حمل، اختلاف در گارانتی یا هر موضوعی که مانع اجرای عادی معامله یا آزادسازی وجه امانی شود.
۱-۲۰. دادهپیام: هرگونه پیام، سند، فایل، تصویر، رسید، گواهی، اعلان، امضا، لاگ، کد رهگیری، تأیید، گزارش، مکاتبه یا سابقه الکترونیکی که در امانیار، پلتفرم پذیرنده، سامانه کارگزار یا سامانههای مرتبط ایجاد، ارسال، دریافت، ذخیره یا پردازش میشود.
۱-۲۱. امضای الکترونیکی یا دیجیتال: هر روش الکترونیکی مورد تأیید امانیار یا پلتفرم پذیرنده برای اعلام اراده و پذیرش کاربر، از جمله امضای مبتنی بر گواهی، رمز یکبارمصرف، تأیید دومرحلهای، کلیک پذیرش، کد تأیید، امضای درونسامانهای، ورود احرازشده یا سایر روشهای معتبر.
۱-۲۲. کالای ممنوعه یا موضوع ممنوعه: هر کالا، خدمت، دارایی یا موضوعی که خرید، فروش، عرضه، نگهداری، حمل، صادرات، واردات، انتقال، تبلیغ یا معامله آن طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران، مقررات بانک مرکزی، مقررات صنفی، مقررات گمرکی، مقررات پلتفرم پذیرنده، مقررات بانک عامل یا الزامات امانیار ممنوع، محدود یا پرریسک باشد.
ماده ۲. قلمرو و اعتبار قرارداد
۲-۱. این قرارداد بر کلیه معاملات امانی و پرداختهای امنی حاکم است که از طریق امانیار، پلتفرمهای پذیرنده، کارگزاران همکار یا زیرساختهای متصل به امانیار انجام میشود.
۲-۲. این قرارداد برای انواع معاملات مجاز قابل اعمال است؛ از جمله خرید و فروش کالای عمده، تجهیزات، کالاهای مصرفی، خدمات، داراییها، خودرو، املاک، اسناد، سفارشهای تجاری، معاملات بازارگاهی و سایر موضوعات مجاز.
۲-۳. جزئیات هر معامله تابع قرارداد اختصاصی همان معامله است. در صورت سکوت قرارداد اختصاصی، مفاد این قرارداد عمومی و اطلاعات ثبتشده در سامانه ملاک عمل خواهد بود.
۲-۴. اگر میان قرارداد عمومی و قرارداد اختصاصی معامله تعارض وجود داشته باشد، شرط خاص قرارداد اختصاصی در همان معامله مقدم است؛ مشروط بر اینکه با قوانین آمره، مقررات بانکی، الزامات مبارزه با پولشویی، مقررات امانیار و ماهیت حساب امانی تعارض نداشته باشد.
۲-۵. استفاده از خدمات امانیار به معنای پذیرش این اصل است که امانیار، کارگزار، پلتفرم پذیرنده و بانک عامل هر یک صرفاً در حدود نقش تعریفشده خود مسئولیت دارند و هیچیک به صرف حضور در فرایند امانی، طرف اصلی معامله خرید و فروش محسوب نمیشوند؛ مگر آنکه در قرارداد اختصاصی صراحتاً خلاف آن ذکر شده باشد.
۲-۶. طرفین میپذیرند که قرارداد اختصاصی معامله بدون این قرارداد عمومی کامل نیست و این دو سند در کنار سوابق سامانه، قرارداد پایه معامله را تشکیل میدهند.
ماده ۳. ثبتنام، احراز هویت و اهلیت
۳-۱. استفاده از خدمات امانی منوط به ثبتنام، احراز هویت، تکمیل اطلاعات، اعلام حساب بانکی معتبر و پذیرش این قرارداد است.
۳-۲. کاربران حقیقی باید دارای اهلیت قانونی لازم برای انجام معامله باشند.
۳-۳. کاربران حقوقی باید از طریق نماینده مجاز، مدیر صاحب امضا یا شخص دارای اختیار معتبر اقدام کنند.
۳-۴. امانیار، پلتفرم پذیرنده، کارگزار یا بانک عامل مجازند حسب نوع معامله، سطح ریسک، مبلغ، موضوع معامله یا الزامات قانونی، مدارک تکمیلی از کاربر مطالبه کنند.
۳-۵. اطلاعات هویتی، بانکی، تماس، نشانی، صنفی، مالیاتی، نمایندگی، مالکیت، مجوزها و سایر اطلاعات ارائهشده توسط کاربر باید صحیح، کامل، معتبر و بهروز باشد.
۳-۶. هرگونه خسارت، تأخیر، انسداد وجه، توقف معامله، مسئولیت مالیاتی، بانکی، حقوقی یا کیفری ناشی از اطلاعات نادرست، ناقص، جعلی یا گمراهکننده بر عهده کاربر ارائهدهنده اطلاعات است.
۳-۷. در صورت عدم احراز هویت، نقص مدارک، مغایرت حساب بانکی، ابهام در نمایندگی، تشخیص ریسک غیرمتعارف یا دستور مقام صالح، ارائه خدمت امانی میتواند متوقف، محدود یا لغو شود.
ماده ۴. تشکیل قرارداد اختصاصی معامله
۴-۱. هر معامله امانی با ایجاد، پذیرش و امضای قرارداد اختصاصی معامله تشکیل میشود.
۴-۲. قرارداد اختصاصی معامله باید حداقل شامل اطلاعات زیر باشد:
الف) مشخصات طرفین معامله؛
ب) موضوع معامله؛
پ) مشخصات کالا، خدمت، دارایی یا تعهد موضوع معامله؛
ت) مبلغ نهایی معامله؛
ث) مبلغ واریزی به حساب امانی؛
ج) تعیین اینکه مبلغ امانی شامل کل مبلغ معامله است یا خیر؛
چ) مبلغ باقیمانده و شیوه پرداخت آن، در صورت وجود؛
ح) کارگزار، ناظر یا امین معامله؛
خ) شرایط ارسال، تحویل، هزینه حمل و مسئول پرداخت آن؛
د) دوره بررسی؛
ر) امضای الکترونیکی طرفین.
۴-۳. طرفین معامله با امضای قرارداد اختصاصی اعلام میکنند که قرارداد عمومی حاضر را قبلاً پذیرفتهاند و قرارداد اختصاصی صرفاً اطلاعات متغیر همان معامله را تعیین میکند.
۴-۴. هرگونه تغییر در اطلاعات معامله، مبلغ، موضوع، تحویل، دوره بررسی، کارگزار یا شرایط پرداخت باید در سامانه ثبت و حسب مورد توسط طرفین، کارگزار و امانیار تأیید شود.
۴-۵. توافقات شفاهی، پیامهای خارج از سامانه، پرداختهای مستقیم یا شروطی که در قرارداد پایه ثبت نشده باشند، در برابر امانیار، کارگزار، پلتفرم پذیرنده و بانک عامل قابل استناد نیستند.
ماده ۵. اصول حساب امانی و پرداخت امن
۵-۱. در معامله امانی، تمام یا بخشی از وجه معامله ابتدا به حساب امانی یا مسیر پرداخت امن معرفیشده واریز میشود.
۵-۲. وجه امانی تا تحقق شروط مقرر در قرارداد پایه، نزد حساب امانی یا مسیر پرداخت امن نگهداری میشود.
۵-۳. هیچیک از طرفین معامله حق برداشت مستقیم، دستور مستقیم یا مطالبه فوری وجه امانی را خارج از مفاد قرارداد پایه ندارند.
۵-۴. آزادسازی، استرداد یا انسداد وجه امانی صرفاً مطابق قرارداد پایه، توافق معتبر طرفین، تحقق شروط معامله، دستور مجاز کارگزار/امین در حدود اختیار، تصمیم پذیرفتهشده در سامانه یا دستور/حکم مرجع صالح انجام میشود.
۵-۵. وجه امانی متعلق به امانیار، پلتفرم پذیرنده، کارگزار یا بانک عامل نیست و صرفاً برای اجرای قرارداد پایه و به نفع ذینفعان تعیینشده نگهداری میشود.
۵-۶. حساب امانی برای اعطای تسهیلات، صدور دستهچک، ایجاد اعتبار، تهاتر بدهیهای شخصی، برداشت عملیاتی، استفاده خارج از معامله یا پرداخت خارج از قرارداد پایه قابل استفاده نیست.
۵-۷. اگر مبلغ امانی کمتر از مبلغ نهایی معامله باشد، پوشش امانی صرفاً نسبت به مبلغ واریزی به حساب امانی اعمال میشود. مبلغ باقیمانده فقط در صورتی تحت پوشش امانی قرار میگیرد که از مسیر مورد تأیید امانیار و در چارچوب قرارداد پایه پرداخت شود.
۵-۸. پرداخت مستقیم میان طرفین، کارتبهکارت، پرداخت نقدی، تهاتر خارج از سامانه یا واریز خارج از مسیر اعلامشده، خارج از پوشش امانی است؛ مگر اینکه در قرارداد اختصاصی یا سامانه بهصورت معتبر ثبت و تأیید شده باشد.
ماده ۶. تعهدات عمومی خریدار
۶-۱. خریدار متعهد است پیش از امضای قرارداد اختصاصی، کلیه اطلاعات معامله، موضوع معامله، مبلغ نهایی، مبلغ امانی، مبلغ باقیمانده، کارمزدها، شرایط ارسال و تحویل، هزینه حمل، دوره بررسی و سایر شروط معامله را با دقت مطالعه کند.
۶-۲. خریدار مکلف است وجه امانی را صرفاً از مسیر پرداخت مورد تأیید امانیار یا پلتفرم پذیرنده و از حساب بانکی معتبر و قابل انتساب پرداخت کند.
۶-۳. در صورت وجود مبلغ باقیمانده، خریدار متعهد است آن را دقیقاً مطابق شیوه پرداخت ثبتشده در قرارداد اختصاصی پرداخت کند.
۶-۴. خریدار متعهد است اطلاعات هویتی، بانکی، نشانی، تماس، مالیاتی، تحویل و سایر اطلاعات لازم را صحیح و بهروز ارائه کند.
۶-۵. خریدار مکلف است در زمان و محل مقرر، امکان تحویل، بازدید، دریافت سند، دریافت کالا، دریافت خدمت، تخلیه بار یا سایر اقدامات لازم را فراهم کند.
۶-۶. خریدار باید در دوره بررسی، موضوع معامله را از حیث انطباق با قرارداد اختصاصی بررسی کند.
۶-۷. اگر خریدار موضوع معامله را قبول کند، باید تأیید قبولی را در سامانه ثبت کند.
۶-۸. اگر خریدار اعتراض دارد، باید اعتراض خود را در دوره بررسی، بهصورت دقیق و مستند در سامانه ثبت کند.
۶-۹. اعتراض صوری، مبهم، خارج از مهلت، بدون مدرک، خلاف واقع یا با هدف تأخیر در آزادسازی وجه، تخلف قراردادی محسوب میشود.
۶-۱۰. اگر خریدار در دوره بررسی اعتراض مستند ثبت نکند، سکوت او حسب مورد به منزله قبول موضوع معامله و اجازه آزادسازی وجه امانی خواهد بود؛ مگر در موارد تقلب، عیب پنهان مهم، منع قانونی یا دستور مرجع صالح.
ماده ۷. تعهدات عمومی فروشنده
۷-۱. فروشنده متعهد است مالک قانونی موضوع معامله یا مجاز به فروش، انتقال، تحویل یا ارائه آن باشد.
۷-۲. فروشنده باید موضوع معامله را بدون معارض، توقیف، بازداشت، رهن، حق شخص ثالث، منع قانونی یا محدودیت انتقال عرضه کند؛ مگر اینکه وجود چنین محدودیتی در قرارداد اختصاصی بهصورت شفاف اعلام و توسط خریدار پذیرفته شده باشد.
۷-۳. فروشنده مسئول صحت، اصالت و کامل بودن اطلاعاتی است که درباره موضوع معامله، کیفیت، کمیت، وضعیت، مجوزها، اسناد، مالکیت، تاریخها، گارانتی، بستهبندی، تحویل و سایر اوصاف مؤثر ثبت یا اعلام میکند.
۷-۴. فروشنده مکلف است پس از تحقق شروط پرداخت اولیه، موضوع معامله را مطابق قرارداد اختصاصی آماده، ارسال، تحویل، منتقل یا اجرا کند.
۷-۵. فروشنده مکلف است مدارک لازم از جمله فاکتور، سند، مجوز، بارنامه، قبض، گواهی، گزارش کارشناسی، گواهی سلامت، گواهی استاندارد، گواهی مالکیت یا سایر اسناد لازم را طبق قرارداد اختصاصی ارائه کند.
۷-۶. فروشنده نباید کالای ممنوعه، قاچاق، تقلبی، مسروقه، فاقد مجوز، دارای منشأ نامشروع، دارای اسناد جعلی یا موضوع غیرقانونی را عرضه کند.
۷-۷. در صورت بروز تأخیر، عدم امکان تأمین، عدم امکان تحویل، مغایرت، نقص اسناد، مشکل بستهبندی، مشکل حمل یا هر مانع مؤثر، فروشنده مکلف است فوراً موضوع را از طریق سامانه اعلام کند.
۷-۸. در صورت احراز مغایرت یا تخلف، فروشنده حسب مورد مکلف به اصلاح، تکمیل، تعویض، کاهش قیمت، پذیرش مرجوعی، جبران خسارت یا قبول استرداد وجه خواهد بود.
۷-۹. فروشنده مسئول کلیه آثار حقوقی، مالی، مالیاتی، کیفری و تجاری ناشی از اظهار خلاف واقع، عدم مالکیت، عدم اصالت، فقدان مجوز، عدم تحویل، مغایرت یا تخلف از قرارداد پایه است.
ماده ۸. نقش، تعهدات و حدود مسئولیت کارگزار، ناظر یا امین معامله
۸-۱. کارگزار، ناظر یا امین معامله در قرارداد اختصاصی مشخص میشود و ممکن است پلتفرم پذیرنده، امانیار، کسبوکار همکار یا هر شخص حقوقی مجاز دیگری باشد.
۸-۲. کارگزار حسب نقش مقرر در قرارداد اختصاصی میتواند مسئول تمام یا بخشی از امور زیر باشد:
الف) ثبت و ایجاد معامله؛
ب) کنترل اولیه اطلاعات معامله؛
پ) دریافت یا بررسی اسناد؛
ت) نظارت بر فرایند تحویل یا ایفای تعهد؛
ث) پیگیری مراحل معامله؛
ج) دریافت اعتراض و مستندات؛
چ) میانجیگری اولیه اختلاف؛
ح) اعلام تحقق یا عدم تحقق شروط پرداخت؛
خ) صدور دستور مقتضی برای آزادسازی، استرداد یا انسداد وجه امانی در حدود قرارداد پایه؛
د) همکاری با امانیار، بانک عامل و مراجع صالح.
۸-۳. نقش کارگزار به معنای مالکیت نسبت به موضوع معامله یا وجه امانی نیست.
۸-۴. کارگزار ضامن مطلق حسن انجام تعهدات خریدار یا فروشنده نیست؛ مگر در حدودی که در قرارداد اختصاصی، قرارداد همکاری یا قوانین آمره صراحتاً پذیرفته شده باشد.
۸-۵. کارگزار مکلف است در حدود نقش خود، با حسن نیت، بیطرفی نسبی، دقت تجاری، رعایت محرمانگی و رعایت مقررات حاکم عمل کند.
۸-۶. کارگزار مجاز است در صورت مشاهده اختلاف، نقص اطلاعات، مغایرت اسناد، تراکنش مشکوک، گزارش تخلف، معامله ممنوعه، دستور مرجع صالح، عدم احراز هویت، عدم پرداخت باقیمانده یا نقض قرارداد پایه، فرایند معامله را متوقف و آزادسازی وجه را تا تعیین تکلیف متوقف کند.
۸-۷. کارگزار میتواند برای بررسی معامله یا اختلاف، از طرفین مدارک، توضیحات، تصاویر، فیلم، گزارش حمل، گزارش کارشناسی، گزارش آزمایشگاه، استعلام رسمی، فاکتور، سند مالکیت یا سایر مدارک مرتبط مطالبه کند.
۸-۸. کارگزار میتواند پیشنهاد حل اختلاف ارائه دهد. پیشنهاد کارگزار تنها در صورتی الزامآور است که طرفین آن را در سامانه تأیید کنند یا اختیار تصمیمگیری در موضوع مشخص بهصورت صریح در قرارداد اختصاصی به کارگزار داده شده باشد.
۸-۹. اگر کارگزار خود ذینفع مستقیم معامله باشد یا تعارض منافع مؤثر داشته باشد، باید این موضوع در قرارداد اختصاصی یا شرایط معامله افشا شود.
۸-۱۰. مسئولیت کارگزار محدود به تقصیر مستقیم، اثباتشده و مؤثر او در حدود نقش پذیرفتهشده است.
ماده ۹. نقش، تعهدات و حدود مسئولیت امانیار
۹-۱. امانیار زیرساخت معاملات امانی و پرداخت امن را فراهم میکند و حسب مورد امکان ثبت معامله، اتصال به پلتفرم پذیرنده، اتصال به بانک عامل، ثبت دادهپیام، رهگیری وضعیت، گزارشگیری، ثبت دستور، آزادسازی، استرداد یا انسداد وجه را فراهم میسازد.
۹-۲. امانیار طرف اصلی معامله خرید و فروش، ارائه خدمت یا انتقال دارایی میان خریدار و فروشنده نیست؛ مگر در معاملهای که صراحتاً خود امانیار به عنوان طرف معامله معرفی شده باشد.
۹-۳. امانیار مالک وجه امانی یا موضوع معامله نیست.
۹-۴. امانیار مسئول کیفیت ذاتی کالا یا خدمت، مالکیت فروشنده، توان مالی خریدار، صحت تجاری ادعاهای طرفین، عملکرد حملکننده، ارزشگذاری موضوع معامله، مجوزهای اختصاصی کالا یا خدمت و توافقات خارج از سامانه نیست؛ مگر در حدود تقصیر مستقیم و اثباتشده خود.
۹-۵. امانیار مجاز است برای اجرای قانون، مدیریت ریسک، مبارزه با تقلب، مبارزه با پولشویی، الزامات بانکی، امنیت سامانه یا پاسخ به مراجع صالح، ارائه خدمت را متوقف، محدود یا منوط به تکمیل اطلاعات کند.
۹-۶. امانیار مجاز است سوابق معامله، دادهپیامها، لاگها، رسیدها، وضعیت تراکنشها، دستورات کارگزار، امضاها و مستندات را برای اهداف حقوقی، امنیتی، مالی، حسابرسی، حل اختلاف و پاسخ به مراجع صالح نگهداری کند.
۹-۷. امانیار میتواند برخی عملیات فنی، پرداختی، احراز هویتی، امنیتی، پشتیبانی یا بانکی را از طریق بانک عامل، پرداختیار، ارائهدهندگان احراز هویت، شرکتهای فناوری یا سایر پیمانکاران مجاز انجام دهد.
۹-۸. مسئولیت امانیار در هر معامله، در فرض احراز تقصیر مستقیم و غیرعمدی، محدود به کارمزد دریافتی امانیار از همان معامله است؛ مگر در موارد تقلب، سوءنیت، نقض عمدی تعهد اساسی یا حکم قطعی مرجع صالح.
ماده ۱۰. نقش بانک عامل و زیرساخت بانکی
۱۰-۱. بانک عامل حسب مقررات بانکی، حساب امانی یا خدمت بانکی مرتبط را ارائه میکند.
۱۰-۲. افتتاح، نگهداری، برداشت، آزادسازی، استرداد، انسداد یا بستن حساب امانی تابع قوانین و مقررات بانک مرکزی، مقررات بانک عامل، قرارداد امانی و قرارداد پایه است.
۱۰-۳. بانک عامل مسئول اختلافات تجاری طرفین درباره کیفیت، کمیت، مالکیت، اصالت، تحویل، اسناد یا قیمت معامله نیست؛ مگر در حدود مسئولیت قانونی و تقصیر مستقیم خود.
۱۰-۴. در صورت نقص احراز هویت، مغایرت حساب بانکی، تراکنش مشکوک، دستور مرجع صالح، محدودیت بانکی، اختلال شبکه پرداخت یا منع قانونی، بانک عامل میتواند از اجرای تراکنش یا ارائه خدمت خودداری کند.
ماده ۱۱. پرداخت، مبلغ امانی و مبلغ باقیمانده
۱۱-۱. مبلغ نهایی معامله، مبلغ امانی، مبلغ باقیمانده، کارمزدها و شیوه پرداخت در قرارداد اختصاصی تعیین میشود.
۱۱-۲. اگر مبلغ امانی برابر با مبلغ نهایی معامله باشد، خریدار مکلف است کل مبلغ معامله را از مسیر مورد تأیید به حساب امانی واریز کند.
۱۱-۳. اگر مبلغ امانی کمتر از مبلغ نهایی معامله باشد، خریدار و فروشنده میپذیرند که:
الف) پوشش امانی صرفاً نسبت به مبلغ واریزشده به حساب امانی اعمال میشود؛
ب) مبلغ باقیمانده تابع شیوه پرداخت ثبتشده در قرارداد اختصاصی است؛
پ) پرداخت خارج از مسیر مورد تأیید، تحت تضمین امانی نیست؛
ت) عدم پرداخت باقیمانده میتواند موجب توقف تحویل، توقف آزادسازی وجه، ثبت اختلاف یا مطالبه خسارت شود.
۱۱-۴. پرداخت باید از حساب بانکی معتبر و قابل انتساب انجام شود. پرداخت از حساب شخص ثالث، حساب ناشناس، حساب اجارهای یا حساب دارای مغایرت هویتی ممکن است موجب توقف یا استرداد شود.
۱۱-۵. هرگونه کسری پرداخت، اضافه پرداخت، پرداخت اشتباه، پرداخت تکراری یا مغایرت بانکی مطابق مقررات امانیار، بانک عامل و قرارداد پایه اصلاح یا تعیین تکلیف میشود.
ماده ۱۲. آزادسازی وجه امانی
۱۲-۱. وجه امانی در موارد زیر، حسب قرارداد اختصاصی، به نفع ذینفع آزاد میشود:
الف) تأیید صریح قبولی توسط طرف دریافتکننده؛
ب) انقضای دوره بررسی بدون ثبت اعتراض مستند؛
پ) تحقق شروط پرداخت مقرر در قرارداد اختصاصی؛
ت) توافق معتبر و ثبتشده طرفین؛
ث) اعلام کارگزار مبنی بر تحقق شروط آزادسازی، در حدود اختیار مقرر؛
ج) تصمیم پذیرفتهشده در سامانه؛
چ) رأی داوری معتبر، در صورت توافق بر داوری؛
ح) دستور یا حکم قطعی مرجع صالح؛
خ) سایر مواردی که در قرارداد پایه تصریح شده باشد.
۱۲-۲. آزادسازی میتواند کامل یا مرحلهای باشد، مشروط بر اینکه در قرارداد اختصاصی یا سامانه پیشبینی شده باشد.
۱۲-۳. در معاملات مرحلهای، آزادسازی وجه میتواند وابسته به تحویل مرحلهای، تأیید بخشی، ارائه سند، بارگیری، تحویل نهایی، تأیید کیفیت یا تحقق سایر شروط ثبتشده باشد.
۱۲-۴. پس از آزادسازی صحیح وجه مطابق قرارداد پایه، پرداختکننده حق مطالبه مجدد همان وجه از امانیار، کارگزار، پلتفرم پذیرنده یا بانک عامل را ندارد و هر ادعای بعدی باید علیه طرف مسئول و از مسیر حل اختلاف پیگیری شود.
۱۲-۵. کارمزدها، هزینههای بانکی، هزینه خدمات امانی، هزینه کارشناسی، هزینه حمل، بیمه، انبارداری یا سایر هزینههای توافقشده میتواند پیش از آزادسازی یا استرداد، طبق قرارداد اختصاصی یا جدول کارمزدها کسر شود.
ماده ۱۳. استرداد وجه امانی
۱۳-۱. وجه امانی در موارد زیر، حسب قرارداد پایه، به پرداختکننده یا ذینفع مقرر مسترد میشود:
الف) عدم انجام تعهد اصلی توسط طرف مقابل؛
ب) عدم ارسال، عدم تحویل، عدم انتقال یا عدم اجرای موضوع معامله؛
پ) عدم امکان تأمین موضوع معامله؛
ت) مغایرت اساسی موضوع معامله با قرارداد اختصاصی؛
ث) توافق معتبر طرفین بر فسخ، اقاله یا لغو معامله؛
ج) نقص احراز هویت یا عدم امکان قانونی ادامه معامله؛
چ) منع قانونی، کالای ممنوعه یا موضوع غیرمجاز، در صورتی که استرداد از نظر قانون ممکن باشد؛
ح) رأی داوری معتبر یا حکم/دستور مرجع صالح؛
خ) سایر موارد مصرح در قرارداد پایه.
۱۳-۲. اگر موضوع معامله تحویل شده باشد و استرداد وجه منوط به بازگشت موضوع معامله باشد، اصل بر این است که وجه پس از بازگشت، تحویل مجدد، تأیید سلامت یا تعیین تکلیف موضوع معامله مسترد شود.
۱۳-۳. هزینههای انجامشده، کارمزدها و خسارات قابل کسر، طبق قرارداد پایه، تصمیم مورد قبول طرفین یا حکم مرجع صالح محاسبه میشود.
۱۳-۴. اگر استرداد به دلیل تخلف فروشنده باشد، فروشنده مسئول هزینههای مستقیم و متعارف ناشی از تخلف خواهد بود.
۱۳-۵. اگر استرداد به دلیل انصراف، تخلف یا عدم همکاری خریدار باشد، هزینههای مستقیم و کارمزدهای انجامشده میتواند از مبلغ قابل استرداد کسر شود.
ماده ۱۴. انسداد، توقف یا نگهداری وجه امانی
۱۴-۱. امانیار، کارگزار، پلتفرم پذیرنده یا بانک عامل میتوانند در موارد زیر، حسب نقش خود، آزادسازی یا استرداد وجه را متوقف کنند:
الف) ثبت اختلاف؛
ب) وجود اعتراض مستند؛
پ) نقص اطلاعات یا مدارک؛
ت) مغایرت هویتی یا بانکی؛
ث) عدم پرداخت مبلغ باقیمانده؛
ج) ابهام در تحقق شروط معامله؛
چ) گزارش تقلب، جعل، معامله صوری یا تخلف؛
ح) تشخیص تراکنش مشکوک؛
خ) موضوع ممنوع یا غیرقانونی؛
د) دستور یا حکم مرجع صالح؛
ذ) نیاز به کارشناسی، آزمایش، استعلام یا بررسی تکمیلی.
۱۴-۲. در صورت انسداد یا توقف وجه، وجه امانی تا تعیین تکلیف نهایی نزد حساب امانی نگهداری میشود.
۱۴-۳. تعیین تکلیف نهایی میتواند از طریق توافق معتبر طرفین، تصمیم مورد قبول طرفین، رأی داوری معتبر، دستور یا حکم مرجع صالح، یا تحقق شروط مقرر در قرارداد پایه انجام شود.
۱۴-۴. تا زمان تعیین تکلیف نهایی، هیچیک از طرفین حق مطالبه فوری آزادسازی یا استرداد وجه خارج از قرارداد پایه را ندارند.
ماده ۱۵. حل اختلاف، میانجیگری و مراجعه به مرجع صالح
۱۵-۱. اختلاف باید در سامانه و در مهلت مقرر ثبت شود.
۱۵-۲. طرف معترض باید ادعای خود را دقیق، روشن و مستند مطرح کند و مدارک لازم را بارگذاری نماید.
۱۵-۳. پس از ثبت اختلاف، آزادسازی وجه امانی میتواند بهصورت کامل یا جزئی متوقف شود.
۱۵-۴. کارگزار یا پلتفرم پذیرنده حسب نقش خود ابتدا تلاش میکند اختلاف را از طریق میانجیگری، بررسی مدارک، اخذ توضیح، پیشنهاد کارشناسی، کاهش مبلغ، اصلاح تعهد، تمدید مهلت، تعویض، تکمیل، مرجوعی، تقسیم هزینه یا سایر راهکارهای توافقی حل کند.
۱۵-۵. امانیار در اختلافات تجاری، مرجع قضایی یا داور ماهوی نیست، اما میتواند زیرساخت ثبت اختلاف، نگهداری سوابق، توقف وجه، اجرای دستور معتبر، ثبت تصمیم و گزارشگیری را فراهم کند.
۱۵-۶. پیشنهاد کارگزار یا پلتفرم پذیرنده تنها در صورتی الزامآور است که طرفین آن را در سامانه تأیید کنند یا در قرارداد اختصاصی اختیار تصمیمگیری مشخصی به کارگزار داده شده باشد.
۱۵-۷. اگر اختلاف از طریق میانجیگری حل نشود، وجه امانی تا یکی از موارد زیر نگهداری میشود:
الف) توافق معتبر طرفین؛
ب) سازشنامه معتبر؛
پ) رأی داوری معتبر، در صورت وجود شرط داوری؛
ت) دستور موقت، قرار، رأی یا حکم قطعی مرجع صالح؛
ث) انصراف معتبر ذینفع از ادعا؛
ج) تعیین تکلیف قانونی دیگر.
۱۵-۸. مرجع صالح برای رسیدگی به اختلافات، مراجع قضایی صالح جمهوری اسلامی ایران هستند، مگر اینکه در قرارداد اختصاصی یا توافق جداگانه، داوری مشخص و معتبر پذیرفته شده باشد.
۱۵-۹. هزینه کارشناسی، آزمایش، حمل مجدد، انبارداری، دادرسی، داوری، حقالوکاله و سایر هزینههای حل اختلاف بر عهده طرفی است که طبق توافق، رأی داوری، حکم مرجع صالح یا تصمیم مورد قبول طرفین مسئول شناخته شود.
ماده ۱۶. ارسال، تحویل، بررسی و قبولی
۱۶-۱. روش ارسال، روش تحویل، زمان ارسال، زمان تحویل، محل بارگیری، محل تحویل، هزینه ارسال، مسئول پرداخت هزینه ارسال، اسناد تحویل، دوره بررسی و معیارهای قبولی در قرارداد اختصاصی معامله تعیین میشود.
۱۶-۲. تحویل میتواند حسب نوع معامله از طریق تحویل فیزیکی، تحویل سند، تحویل بارنامه، ثبت انتقال، تحویل کلید، تحویل کد رهگیری، تحویل دیجیتال، انجام خدمت یا هر روش معتبر دیگر انجام شود.
۱۶-۳. اگر ارسال یا حمل بر عهده فروشنده باشد، فروشنده تا زمان تحویل موضوع معامله به خریدار، نماینده خریدار یا مرجع تحویل تعیینشده، مسئول حفظ، بستهبندی مناسب، بارگیری صحیح و خسارات ناشی از تلف، آسیب، کسری یا افت کیفیت است؛ مگر اینکه خسارت ناشی از تقصیر خریدار، فورسماژور یا عامل مستقل خارج از مسئولیت فروشنده باشد.
۱۶-۴. اگر ارسال یا حمل بر عهده خریدار باشد، ریسک موضوع معامله پس از تحویل صحیح به خریدار، نماینده خریدار یا حملکننده معرفیشده از سوی خریدار منتقل میشود.
۱۶-۵. طرف دریافتکننده مکلف است در دوره بررسی، موضوع معامله و اسناد آن را از حیث انطباق با قرارداد اختصاصی کنترل کند.
۱۶-۶. تأیید قبولی در سامانه، اجازه آزادسازی وجه امانی است.
۱۶-۷. عدم ثبت اعتراض مستند در دوره بررسی، حسب مورد به منزله قبول موضوع معامله تلقی میشود.
۱۶-۸. اعتراض باید مستند، مرتبط، در مهلت و ناظر به تعهدات قراردادی باشد.
ماده ۱۷. کالاها، خدمات و معاملات ممنوعه
۱۷-۱. استفاده از خدمات امانی برای معامله موضوعات ممنوع، غیرقانونی، قاچاق، مسروقه، تقلبی، دارای منشأ نامشروع، دارای اسناد جعلی، ناقض حقوق اشخاص ثالث یا مغایر با نظم عمومی ممنوع است.
۱۷-۲. پلتفرم پذیرنده، کارگزار یا امانیار میتوانند فهرست موضوعات ممنوعه یا محدودشده را اعلام و بهروزرسانی کنند.
۱۷-۳. در صورت تشخیص موضوع ممنوع یا مشکوک، معامله میتواند متوقف، حذف، مسدود یا به مرجع صالح گزارش شود.
۱۷-۴. مسئولیت کامل معامله ممنوع یا غیرقانونی بر عهده طرف یا طرفین متخلف است.
ماده ۱۸. مبارزه با پولشویی، تأمین مالی تروریسم و تراکنشهای مشکوک
۱۸-۱. کاربران متعهدند از خدمات امانی برای پولشویی، تأمین مالی تروریسم، معامله صوری، جابهجایی وجوه نامشروع، استفاده از حساب اجارهای، پنهانسازی ذینفع واقعی، خردکردن تراکنشها یا دور زدن مقررات استفاده نکنند.
۱۸-۲. امانیار، کارگزار، پلتفرم پذیرنده و بانک عامل مجازند برای اجرای مقررات، هویت کاربران، منشأ وجه، مقصد وجه، موضوع معامله، مبلغ، الگوی تراکنش، ذینفع واقعی و اسناد پشتیبان را بررسی کنند.
۱۸-۳. در صورت تشخیص ریسک، تراکنش مشکوک، مغایرت اطلاعات، استفاده از حساب غیرمرتبط یا دستور مرجع صالح، معامله میتواند متوقف و وجه امانی مسدود شود.
۱۸-۴. کاربران مسئول کلیه آثار حقوقی، کیفری، مالی، مالیاتی و بانکی ناشی از رفتار مشکوک، غیرقانونی یا مغایر مقررات هستند.
ماده ۱۹. کارمزدها، مالیات، عوارض و هزینهها
۱۹-۱. کارمزد امانیار، پلتفرم پذیرنده، کارگزار، بانک عامل، درگاه پرداخت، کارشناسی، آزمایش، حمل، بیمه، انبارداری یا سایر هزینهها در قرارداد اختصاصی، جدول کارمزدها یا شرایط اعلامشده در سامانه تعیین میشود.
۱۹-۲. در صورت فسخ، لغو، اختلاف یا استرداد وجه، تکلیف کارمزدها و هزینههای انجامشده مطابق قرارداد پایه، علت لغو، توافق طرفین یا رأی/حکم مرجع صالح تعیین میشود.
۱۹-۳. هر یک از طرفین مسئول تکالیف مالیاتی، عوارض، بیمه، فاکتور، مجوزها و اسناد قانونی مربوط به نقش خود در معامله است.
۱۹-۴. امانیار و پلتفرم پذیرنده صرفاً نسبت به کارمزد خدمات خود، اسناد مالی مربوط به همان خدمات را ارائه میکنند و مسئول فاکتور فروش موضوع معامله میان خریدار و فروشنده نیستند؛ مگر اینکه قانون یا قرارداد اختصاصی خلاف آن مقرر کند.
ماده ۲۰. محرمانگی و حفاظت از دادهها
۲۰-۱. کاربران متعهدند اطلاعات تجاری، مالی، هویتی، قراردادی، اسناد، مکاتبات و دادههای مربوط به طرف مقابل را محرمانه تلقی کنند.
۲۰-۲. امانیار، پلتفرم پذیرنده، کارگزار و بانک عامل مجازند دادههای لازم را برای اجرای قرارداد، احراز هویت، پرداخت، حساب امانی، حل اختلاف، امنیت، کشف تقلب، تحلیل ریسک، حسابرسی و پاسخ به مراجع صالح پردازش و نگهداری کنند.
۲۰-۳. ارائه اطلاعات به بانک عامل، کارگزار، پلتفرم پذیرنده، ارائهدهنده احراز هویت، پرداختیار، کارشناس، حملکننده، مرجع قانونی یا سایر اشخاص ضروری برای اجرای معامله، نقض محرمانگی محسوب نمیشود.
۲۰-۴. دادههای تجمیعی و غیرقابل انتساب میتواند برای تحلیل آماری، بهبود خدمات، مدیریت ریسک و توسعه محصول استفاده شود.
ماده ۲۱. امضای دیجیتال و اعتبار دادهپیام
۲۱-۱. کاربران میپذیرند که امضای الکترونیکی، کلیک پذیرش، رمز یکبارمصرف، تأیید دومرحلهای، ورود احرازشده، کد تأیید، امضای درونسامانهای یا سایر روشهای مورد تأیید، بیانگر اراده معتبر و الزامآور آنان است.
۲۱-۲. دادهپیامها، لاگها، سوابق ورود، IP، شناسه دستگاه، کدهای تأیید، رسیدهای پرداخت، نسخه قرارداد، زمان امضا، پیامها، فایلها، دستورات کارگزار و رویدادهای سامانه برای اثبات انعقاد، اجرا، اختلاف و تسویه قرارداد معتبر و قابل استناد هستند.
۲۱-۳. مسئولیت حفظ رمز عبور، شماره همراه، ایمیل، ابزار امضا، کدهای تأیید و دسترسی به حساب کاربری بر عهده کاربر است.
۲۱-۴. ادعای جعل، سوءاستفاده، دسترسی غیرمجاز یا عدم انتساب امضا باید فوراً پس از اطلاع در سامانه ثبت شود.
ماده ۲۲. محدودیت مسئولیت
۲۲-۱. امانیار، پلتفرم پذیرنده، کارگزار و بانک عامل هر یک صرفاً در حدود نقش خود، قرارداد پایه، قوانین آمره و تقصیر مستقیم و اثباتشده مسئول هستند.
۲۲-۲. هیچیک از امانیار، پلتفرم پذیرنده، کارگزار یا بانک عامل ضامن مطلق حسن انجام تعهدات خریدار یا فروشنده نیستند، مگر آنکه در قرارداد اختصاصی یا قانون آمره خلاف آن مقرر شده باشد.
۲۲-۳. امانیار مسئول توافقات خارج از سامانه، پرداختهای مستقیم، اطلاعات نادرست کاربران، کیفیت موضوع معامله، مالکیت واقعی، عملکرد حملکننده، نوسانات بازار، مالیات طرفین، مجوزهای قانونی طرفین یا فورسماژور نیست؛ مگر در حدود تقصیر مستقیم و اثباتشده خود.
۲۲-۴. مسئولیت قراردادی امانیار، در فرض احراز تقصیر مستقیم و غیرعمدی، محدود به کارمزد دریافتی امانیار از همان معامله است؛ مگر در موارد تقلب، سوءنیت، نقض عمدی تعهد اساسی یا حکم قطعی مرجع صالح.
۲۲-۵. مسئولیت کارگزار یا پلتفرم پذیرنده نیز حسب مورد محدود به کارمزد یا حقالزحمه دریافتی همان شخص از همان معامله است؛ مگر در موارد تقلب، سوءنیت، نقض عمدی تعهد اساسی یا حکم قطعی مرجع صالح.
ماده ۲۳. فسخ، لغو، تعلیق و محدودیت دسترسی
۲۳-۱. معامله اختصاصی در موارد مقرر در قرارداد اختصاصی، توافق طرفین، عدم پرداخت، عدم تحویل، عدم احراز هویت، منع قانونی، کالای ممنوعه، تراکنش مشکوک، فورسماژور مؤثر یا حکم مرجع صالح قابل فسخ، لغو یا توقف است.
۲۳-۲. امانیار، پلتفرم پذیرنده یا کارگزار مجازند در صورت نقض قرارداد، نقض قانون، معامله مشکوک، تخلف کاربر، عدم تکمیل مدارک، عدم احراز هویت یا دستور مرجع صالح، ارائه خدمت را محدود، تعلیق یا متوقف کنند.
۲۳-۳. تعلیق یا محدودیت دسترسی، تعهدات مالی، محرمانگی، جبران خسارت، تعهدات قبلی و مسئولیتهای ناشی از معاملات در جریان را از بین نمیبرد.
ماده ۲۴. ضمانت اجرا و خسارات
۲۴-۱. هر طرف که تعهدات خود را نقض کند، مسئول جبران خسارات مستقیم، متعارف و قابل اثبات طرف مقابل خواهد بود.
۲۴-۲. خسارات قابل مطالبه میتواند شامل کسری موضوع معامله، افت کیفیت، هزینه حمل، حمل مجدد، بستهبندی، انبارداری، آزمایش، کارشناسی، افت قیمت ناشی از تأخیر، هزینه مرجوعی، کارمزدها، هزینه دادرسی و سایر هزینههای مستقیم باشد.
۲۴-۳. خسارات غیرمستقیم، عدمالنفع، از دست رفتن فرصت تجاری، کاهش اعتبار یا خسارات مشابه، صرفاً در صورتی قابل مطالبه است که در قرارداد پایه تصریح شده یا به موجب رأی/حکم مرجع صالح پذیرفته شود.
۲۴-۴. پلتفرم پذیرنده، کارگزار یا امانیار میتوانند در صورت تخلف کاربر، علاوه بر اقدامات قراردادی، دسترسی کاربر را محدود، تعلیق یا مسدود کرده و موضوع را در سوابق ریسک یا اعتبار داخلی خود لحاظ کنند.
ماده ۲۵. فورسماژور
۲۵-۱. حوادث خارج از اراده متعارف، از جمله سیل، زلزله، آتشسوزی گسترده، جنگ، شورش، اعتصاب عمومی، قطع گسترده اینترنت، اختلال گسترده شبکه بانکی، اختلال سراسری سامانههای حاکمیتی، ممنوعیت ناگهانی قانونی، انسداد مسیرهای حملونقل یا تصمیمات حاکمیتی، فورسماژور محسوب میشود.
۲۵-۲. در صورت وقوع فورسماژور، اجرای تعهدات متأثر تا رفع مانع متوقف یا تمدید میشود.
۲۵-۳. اگر فورسماژور اجرای معامله را برای مدت نامتعارف غیرممکن کند، تکلیف معامله و وجه امانی بر اساس توافق طرفین، تصمیم مورد قبول، رأی داوری یا حکم مرجع صالح تعیین میشود.
ماده ۲۶. ابلاغها و مکاتبات
۲۶-۱. کلیه اعلانها، اخطارها، تأییدها، درخواستها و مکاتبات از طریق سامانه، پیامک، ایمیل، اعلان درونبرنامهای، پنل کاربری یا سایر روشهای اعلامشده انجام میشود.
۲۶-۲. ارسال پیام به حساب کاربری، شماره همراه یا ایمیل ثبتشده کاربر، ابلاغ معتبر قراردادی محسوب میشود.
۲۶-۳. مسئولیت بهروزرسانی اطلاعات تماس بر عهده کاربر است و عدم اطلاع ناشی از تغییر اطلاعات، مانع آثار ابلاغ نیست.
ماده ۲۷. استقلال شروط، اصلاحات و تمامیت قرارداد
۲۷-۱. بطلان، بیاعتباری یا غیرقابل اجرا بودن هر یک از شروط این قرارداد، به اعتبار سایر شروط لطمه نمیزند.
۲۷-۲. هرگونه اصلاح، الحاق، تمدید، تغییر موضوع معامله، تغییر مبلغ، تغییر شیوه پرداخت، تغییر محل تحویل، تغییر دوره بررسی یا تغییر شرایط معامله باید در سامانه ثبت و حسب مورد توسط اشخاص ذیربط تأیید شود.
۲۷-۳. قرارداد عمومی، قرارداد اختصاصی، اطلاعات معامله، اطلاعات پرداخت، سوابق سامانه، شرایط استفاده، اسناد بارگذاریشده و دادهپیامها، کل توافق طرفین درباره هر معامله امانی را تشکیل میدهد.
ماده ۲۸. تغییرات قرارداد عمومی
۲۸-۱. امانیار مجاز است این قرارداد عمومی را متناسب با تغییر قوانین، مقررات بانکی، الزامات عملیاتی، توسعه خدمات، الزامات امنیتی یا مدیریت ریسک اصلاح کند.
۲۸-۲. نسخه جدید از زمان اعلام در سامانه نسبت به معاملات بعدی لازمالاجرا خواهد بود.
۲۸-۳. معاملات منعقدشده پیش از اصلاح، تابع نسخهای هستند که در زمان انعقاد قرارداد اختصاصی معامله مورد پذیرش قرار گرفته است؛ مگر آنکه قانون آمره یا توافق معتبر طرفین خلاف آن را ایجاب کند.
ماده ۲۹. مدت اعتبار
۲۹-۱. این قرارداد عمومی از زمان پذیرش توسط کاربر لازمالاجرا است و تا زمان استفاده کاربر از خدمات امانی و تا تعیین تکلیف کامل معاملات، وجوه، اختلافات، سوابق، کارمزدها و تعهدات ناشی از آن معتبر خواهد بود.
۲۹-۲. تعهدات مربوط به محرمانگی، حفاظت داده، حل اختلاف، جبران خسارت، سوابق الکترونیکی، مبارزه با پولشویی، مسئولیت ناشی از تخلف و تعهدات مالی پس از پایان استفاده از خدمات نیز تا زمان اجرای کامل باقی خواهد ماند.
ماده ۳۰. قانون حاکم و مرجع رسیدگی
۳۰-۱. این قرارداد تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران است.
۳۰-۲. در صورت عدم حل اختلاف از طریق سازوکار سامانه، میانجیگری یا توافق، مراجع قضایی صالح جمهوری اسلامی ایران مرجع رسیدگی خواهند بود، مگر اینکه در قرارداد اختصاصی یا توافق جداگانه، داوری مشخص و معتبر پذیرفته شده باشد.
ماده ۳۱. پذیرش نهایی
کاربر با انتخاب گزینه پذیرش، امضای الکترونیکی، فعالسازی سرویس معامله امن، ایجاد معامله، پذیرش معامله، پرداخت وجه، ثبت سفارش یا استفاده از خدمات امانی اعلام میکند که این قرارداد عمومی را مطالعه کرده، مفاد آن را فهمیده، آثار حقوقی آن را پذیرفته و متعهد به رعایت آن در کلیه معاملات امانی خود است.